bir daha sarılayım, sonra gidersin
Bugün pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
Bu kadar benden uzak
Bu kadar mavi
Bu kadar geniş olduğuna şaşarak
Kımıldamadan durdum.
Sonra saygıyla toprağa oturdum,
Dayadım sırtımı duvara.
Bu anda ne düşmek dalgalara,
Bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
Toprak, güneş ve ben…
Bahtiyarım…
Nâzım Hikmet (via delimanyaa)
Sen yanmasan,
Ben yanmasam,
Biz yanmasak,
Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa.
Nazım Hikmet Ran
“O mavi gözlü bir devdi, minnacık bir kadın sevdi.”

- 49. ölüm yıl dönümünde saygı ve sevgiyle anıyoruz seni MAVİ GÖZLÜ DEV.

Genis omuz sart.

Şampiyon da olsanız hala Şükrü Saracoğlu’nda Fenerbahçe’yi yenemiyorsunuz.
utu yapmak icin yaratılmadıgım kesin.
hayattan uykuyu alın, geriye ne kalır ki.
özlemek diyorum, tarif edilemeyen duygular topluluğunun adı.
yaşaması sadece boşa oksijen israfı olan insanlar var.
Bazı anlar bazı insanlara ve onların bizi sevmelerine ihtiyacımız olur.
‘Birazda şu kız mutlu olsun’ demişler, seni bana yollamışlar sevdiğim.
Özlemek için mesafelere ihtiyacım yok.
tamamlanmayan sevgi sadece acı verir.
Suratıma ayıp olmasın diye ağzımı koymuşlar.

Pek bi küçük.